İnsanoğlunun sahip olduğu en gereksiz duygu: Güven

guven-duygusu
Bir çok insanın günübirlik üzülüp “vah vah yazık olmuş” deyip geçtiği kimi olaylar benliğimde derin yaralar oluşturur, günlerce, belki haftalarca üzülür o olayı kolay kolay aklımdan çıkaramam. Bundan bir kaç hafta önce ana haber bültenlerinde sabah işe gitmek üzere evinden çıkan fakat sarhoş bir piç kurusu tarafından çarpılıp hayatını kaybeden orta yaş üstü bir kadının mobese kameralarına yakalanmış kaza anı görüntüleri dolaşıyordu. Çok şükür daha önce kendi gözlerimle ölümle sonuçlanan bu tür bir kazaya rastlamadım, ruhumu yaralayan bu tür olaylardan bir tanesi yaklaşık 1,5 sene önce Avcılar sahilde karşıdan karşıya geçmeye çalışırken yine araba çarpması sonucu hayatını kaybeden ve üstü tam biz ordan geçerken gazete kağıtlarıyla örtülmeye çalışılan bir genç kızınkiydi.

Gündemden uzak kalmama mal olsa da artık sırf bu tür kaza haberlerine rastlamamak için haber bültenlerine takılmıyorum, yüreğim dayanmıyor. Düşünmeden, yüreğine ateş düşen ailelerle empati kurmadan edemiyorum; anneniz her sabah olduğu gibi kahvaltısını bitirip “görüşürüz” deyip evden çıkıyor ve 1 saat sonra öldüğü haberini alıyorsunuz. Kız kardeşiniz akşam ekmeğini almak üzere evden çıkıyor ve ölüyor… Pardon ama siz de insanların patır patır öldüğünün farkında mısınız? Bu konuyu bazen sadece ben düşünüyormuşum gibi geliyor, evde bulmaca çözerken veya fırında kek pişirirken gelecek yaz birlikte tatile gitmeyi planladığınız eşiniz bir vesileyle ölebiliyor ve o kişi artık kelimenin tam anlamıyla yok oluyor, en azından bu dünya için bir daha asla var olmayacağı düşüncesini zihniniz kabul etmese de her an ölmekte olan insanların birilerinin eşi, yakınları olduğunu bilmeye devam ediyorsunuz.

Kaza yapan bir kamyondan fırlayan koca bir tekerlek üniversite yıllarımızı, eşimizi, çocuklarımızı ve emeklilik planlarımızı bizden bir çırpıda ve her an koparabilecekken nasıl oluyor da kendimize bu kadar güvenebiliyoruz? Bu güçlü güven duygusunu sağlayan ve hayatta kalma güdümüzü perçinleyip çocuklarımızın 2 yıl sonraki düğün törenlerini planlamamıza sebep olan o şey tam olarak nedir?

Facebook Yorumları

2 Yorum

  1. Orkun BULUT

    Hey caner! sanırım bu site senin!!? benide yazarın yaparmısın?? böylelikle bende, fikirlerimi azda olsa bir iki insanla paylaşımanın mutluluğunu ve ufakda olsa fikirlerimin benden sonraki nesillere aktarılacağını bilmiş olmanın verdiği ”özgüven” ile yaşamıma devam edeyim!
    Senin sorduğun sorunun cevabı ”özgüvendir” dostum! yaşamamı sağlayan ”özgüven” bir kamyon tekerleği ile kafamın patlayarak ölme korkum ise ”güvensizliktir” kendi özgüvenimizin,başkalarına olan güvensizliğimizi yendiği anlarda sokağa çıkmaya cesaret edebiliriz ancak!!!!
    (özgüven)-(güvensizlik)= ”Bu güçlü güven duygusunu sağlayan ve hayatta kalma güdümüzü perçinleyip çocuklarımızın 2 yıl sonraki düğün törenlerini planlamamıza sebep olan o şey!”
     
    Beni yazarın yap!!!!
     

  2. Caner
    Yazar

    Orkun Yazarımsın! 🙂 Sağ taraftaki üyelik bölümünden giriş yap ve aklından, gönlünden ne geçiyorsa döktür, bekliyorum.

Uyarı: Yorumlarda link kullanmayınız. Link içeren yorumlar otomatik olarak spam kabul edilmektedir.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir