Bunun adı “Karmonia”


Gecenin bilmem kaçında geçirilmiş 3. migren atağından sonra benim değil, kalemimin döküntülerini toplamakla uğraşmam ne gariptir. “Bu kalem neden hep gece çalışır?” Sorusu da uykunun en tatlı yerinde ince ve tiz sesiyle bütün cinnetimsi duygularımı kabartan sivrisinek gibi sağ yanımda sürekli duyuluyor.

Gecenin bir yarısı uykudan uyanıp şartlanmış gibi Egonomik açmam da şu anki durumum kadar garip olsa gerek. Satırlar arasında koşuyorum, zıplıyorum, dengesizce ilerliyorum. Caner’in çizdiği gazetelerin 3. sayfasında verilen robot resimlere benzer sanat eserini inceliyorum. Ne aradığımı ne bulacağımı bilmiyorum. O resmin alındaki derin yarıkta bir girdap oluşuveriyor sanki, beynim bana oyunlar oynuyor. Kapatıyorum bilgisayarımı telaşla, anaforlar beni boğmadan evvel… Ayaklar çıplak, gözlerim şişmiş… Kutusundan çıkarılmış bir tablet Apranax bir sürü ıvır zıvır ilaç başucumda, odamda soğukluk, iticilik hakim. Sanki evimde değil de, yalınayak sokakta, bir kaldırımın üstündeyim. Ayaklarıma bir şeyler batıyor ama acıyan ayaklarım değil… Başım ağrıyor… Düşünceler amuda kalkmış beynimde…

Bu resimdeki genç bayanı görebiliyormusunuz? İlk bakışta?..

İlk bakışta görüyorsan tıkla” her on siteden dokuzunda karşıma çıkan bu gereksiz reklam geliyor aklıma. Odamın bütün duvarlarında resimdeki genç bayan var ama benim esas görmek istediğim resimdeki yaşlı bayan. Çıldırmak çizgisi ufuk çizgisi gibi belleğimde, bakınca çok yakın ama gitmeye kalkarsam varamayacağım bir nokta. Kalbim beynime kaçmış da orda atıyor gibi, çok da çarpıntısı var bu gece. Herşey karmakarışık… Bir dakikada aklımdan geçen düşünce sayısı, bir dakikada atan nabız sayısından daha fazla, beynimin her kıvrımından düşünce akıyor. Kendi beynimde yaşadığım bir grevin gözcüsüyüm. Ben gözcüysem lokavtı kim ilan edecek?..

Yalınayak kaldırımda bekliyorum. Aklım 7 yaşında. Babam gelse alsa beni şimdi bu kaldırımdan, arabanın camından gecenin karanlığına baksam da söylesem, bıkmadan her defasında söylediğim cümleyi:

-Aaa baba ay bizimle geliyor!..

Ay dünyanın uydusu felan değil, ay bizimle geliyor hala… Pencereden bakıyorum ve yine gelmiş, yine evimizin çatısında…

Odam soğuk, samimiyetsiz bu gece… Yerli yerinde duran bütün eşyalar aslında çok karışık – bütün düşüncelerim ardışık. Beynim yeni yağlanmış bir makine dişlisi gibi işliyor, başım ağrıyor. Bir deli kuyuya bir taş atmış, kırk akıllıya laf anlatmaya çalışıyorum. Anlam karmaşası yaşıyorum..

Gecenin bilmem kaçında anlamsız düşünceler peşinde bir o tarafa bir bu tarafa koşuyorum. Odam soğuk, samimiyetiz. Ben güneşin doğuşunu bekliyorum…

Facebook Yorumları

4 Yorum

  1. sinan

    slm çindağlarının tek azeleyeası.evet insan demi ne diyor ne bekliyor neler buluyor.hayat denilen çizgi bumu sencede ki sana yazmak gusel diye hissettim ve aynı kavramları yasamanın acısının ne demek oldugunu bildiğim için.bosver be hayat işte bize sordularmı anne babanızı secmek istermisiziniz diye yada yasamak bu dunyayı tatmak? sen beyaslıgınla kal hep;)

  2. Lefty

    bir hastalıktan cok bir melankoli havasına burunmussun yada bu ikisinin karisimiyla olusmus bir yazi ama hayatın her alanından tat aldıgımız gibi boyle yazilardanda tat almayi bilmeli insan zaten ne zamandırda ortada yoktun yazilarini takip edemiyoduk kendini ozletiyosun bu ve buna benzer yazilarin devamini bekliyoruz tıpkı bir romanın devamını bir dizinin bi dahaki bolumunu bekler gibi …

  3. muhabbet kusu

    Bayıldım!!Biraz kıskanarak ama..Bende slogan yapacaktım deli olayını..Ama aynı şeyi siz de yazmışsınız 🙂 O zaman yaşasın hepimiz ”deliyiz”,hepimiz ”taş atanız”..Hepimiz ruh doktoruyuz,depresyondayız,baş ağrısı çekiyor uykusuzluğa inat ediyoruz,babamıza aşığız,kalem başlayınca yazmaya bitmiyor bitmiyor..”Çok şey biriktimişiz”,umudumuzda var, aç da kalmayız.Kendi söküğümüzü kendimiz dikeriz heyttt.Yetmez bir de böyle galeyana getiririz. 🙂 Durmak yok, devam devam 🙂

  4. buğra

    yaşadığın hayatın bi parçası daha nasıl anlatılabilir ki?? gerçek anlamda bana kalırsa okuyucuya o anı yaşatabilyosun ki bence böyle olmalı…senin bi tarzın var ve sen çoktan bi şeyleri aşmışın…canı gönülden tebrik ediyorum…hayatının her alanında başarılar:):)

Uyarı: Yorumlarda link kullanmayınız. Link içeren yorumlar otomatik olarak spam kabul edilmektedir.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir