Teyzeler belirli saatlerde toplu taşıma araçlarına binmesinler


Yapmasınlar bunu, “Nasıl olsa genç delikanlılardan biri kalkıp bana yer verir” diye düşünüp tıklım tıkış otobüslere, minibüslere gözü kapalı dalmasınlar, ha ille dalacaklarsa da kimse yer vermeyince “cık cık cık” diye sessiz sessiz homurdanıp ortamı germesinler.

Yahu belli ki bu dolmuş olayı zaten doğası gereği teyzelere göre değil. İçeride kertenkele yemiş adamların ağız kokularından beden dersinde çılgınlar gibi top peşinde koşturmuş liseli gençlerin buharlaşan koltuk altı terlerine kadar bir teyze ile aynı ortamda bulunmaması gereken yegane iğrençlikler mevcut. Otur evinde teyzecim, var iş / okul giriş çıkış saatlerinde de gezmeyiver nedir yani? Günün bütün diğer saatleri senin olsun, yeter ki bu saatler içinde iki tabak kısır yemekten feragat et.

Buradan otobüs, dolmuş ve metrobüs ile fütursuzca şehir içi yolculuklar yapmaktan hoşlanan bütün teyzelere seslenmek istiyorum. Bakın teyzeler genç neslin korkulu rüyasısınız. Belirli bir yaşın altındaki insanlar sizin yüzünüzden bir vesile oturabildikleri koltukları kaybedecekleri korkusuyla yaşıyorlar. Ön kapı her açıldığında sizlerden birinin binip tepelerine dikileceği korkusu o kadar güçlü ki bazen bu sırf bu korkuyu yaşamamak için baştan pes ediyor, bomboş araçta ayakta gitmeyi tercih ediyorlar, yeminle.

Gelin etmeyin, altın günleri, çeyiz görümleri, sigara börekleri ve Ayten Hanımlar bir saat daha bekleyiversinler. Gençlerin sebebi olmayın, bırakın o koltuklarda rahat rahat seyahat etmenin tadını biraz da o garipler çıkarsınlar, yazıktır.

Facebook Yorumları

11 Yorum

  1. Cerry

    Arka koltuklara yanaşmıyor teyzeler pek, nadir otururlar zorda kalsalar bile gelmezler yani o derece.. arka koltuklar güvenli bölge 😀

  2. Cem

    Nevşehir’de  üniversite okuyorum 2004-2005 sanırım. Sınavlar bitmiş herkes evlerine dağılmış bir ben gidemedim. Çünkü yola çıkacağım gün ayağımı kırdım. 16 saatlik yolu kırık ayakla gitmek akıl işi gelmeyince birkaç hafta daha bekleme kararı aldım. Birkaç gün sonra evde yiyecek içecek hiç bir şey kalmayınca bana bakkal yolu gözüktü. Ayakta alçı kolda baston seke seke dolmuş durağına gittim. Fıstık gibi bomboş bir dolmuş geldi beş dakika sonra. kapının girişindeki koltuğa oturdum. İki durak geçtik geçmedik o teyzelerden biri bindi olmuşa dikildi başıma. Kalka bilsem cıklamasını homurdanmasını çekmemek için fırlayacağım ama mümkün değil. Teyze başta olmak üzeri dolmuşa benden sonra binen herkes başladı birer birer (Tabi sadece ayakta olanlar).

    – Gençlik ölmüş büyüğe saygı kalmamış.
    – Teyze ayağım kırık.
    – Yazıklar olsun gençliğinden utan.
    – Amca ayağım kırık.
    – kalksana lan versene teyzeye yer.
    – Kardeş ayağım kırık.

    Baktım iş git gide linçe doğru gidiyor. Kırık olan sol ayağımı göstermek için yana doğru dönüp hafif ayağa kalktım. teyze bu savunmasız anımı fırsat bilerek beni itip çat diye koltuğa turdu. Teyze beni itince tam bir “lost in space” durumuyla karşı karşıya kaldım. Kısa bir süre öylece havada asılı kaldım. Sonra sadece fireni hissettim o andan hastahanede uyanana kadarki kısım bir şey dışında tamamen kesik. Oda teyzenin bana homurdanarak  “terbiyesiz demesi”. Şoför amca basınca frene ben uçarak arka koltuğun ortasında oturan genç kızın bacak arasına kafa atmışım. Ayağım iyileşti, kışın soğukta arada bir ağrısa da geçti gitti. O günlerden hatıra olarak ise çivi topuk bir bayan ayakkabısının yanağımda açtığı iz kaldı.

  3. alihan

    Ne olur yani  5-10 dakkalığına yer verseniz,zaten topu topu kaç dakka sürer ki dolmuş yolculuğu.Onlar yer verilmeyi hak edecek kadar çok şey yaşamış insanlar.Biraz olsun sağ duyu bekliyorum:)

  4. Ömer Faruk

    @yemre haklı harbiden. Ters gidemiyolar. Hem yerinden olmuyorsun hem cık cık lara maruz kalmıyorsun 🙂

Uyarı: Yorumlarda link kullanmayınız. Link içeren yorumlar otomatik olarak spam kabul edilmektedir.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir