Bir ara yıllardır gördüğümüz şu meşhur aslanlı logonun nasıl ortaya çıktığını merak edip ufak bir araştırma yaptım. Şaka maka adamlar nerdeyse 100 yıldır aynı logoyu ve konsepti kullanıyormuş. Logonun ilk hallerini de baya bir bodozlama hazırlamışlar, kamerayı aslanın burnunun dibine sokuşturup öyle çekmişler.

Valla ister sirk hayvanı olsun ister eğitimli, adamlardaki cesaret takdire şayan. Şahsen ben hangi koşulda olursa olsun konsept yapacam diye bu hayvanın burnunun dibine girmezdim. Aslan ulan bu ne yapacağı belli mi olur.

Bu aşağıdaki de meşhur logonun mazisi, bir kaç yılda bir aslan değiştirmiş mübarekler. Kim bilir kaç kameraman telef olmuştur.

1928-1956 yılları arasında kullanılan aslan Jackie:

Slogandan da fikir alarak filmin ana temasının Facebook’un sahibi Mark Zuckerberg’in bugünlere gelene kadar ne tür zorluklar çektiği olduğunu söyleyebiliriz. Bugün küçük ülkelerin prensleriyle yat gezilerine çıkan bir herifin mazisi pek ilgi çekici olmasa da, Facebook gibi bir oluşumun sahibi olmak için; beceri, para, şans ve ilahi yardım gibi etmenlerin hangi koşullarda bir araya gelmesi gerektiğini öğrenme fırsatını yakalayacağımız için mutluyum.

Film Columbia Pictures (Sony) etiketiyle çıkacakmış. Yönetmen koltuğunda The Curious Case of Benjamin Button, Fight Club gibi yapımların usta ismi David Fincher oturuyormuş. Ana karakter Mark Zuckerberg’i de Zombieland gibi filmlerin yarı-ünlü oyuncusu Jesse Eisenberg canlandıracakmış. Aslında ben şahsen Justin Timberlake’in bu iş için daha uygun olabileceğini düşündüm ve ufak bir araştırma yapınca bir çok kişinin de benimle aynı fikirde olduğunu gördüm, neyse yapımcıların bir bildiği vardır elbet.

Filmin yayınlanan ilk afişi öyle pek ilgi uyandırıcı bir şey olmasa da, yönetmene ve yapımcıya bakınca ortaya sağlam bir yapım çıkacağını düşündüğümü söyleyebilirim. Umarım hayal kırıklığı yaratan o can sıkıcı biyografilerden biri olmaz ve bizim gibi internet meraklılarına (eğer varsa) Facebook’un şimdiye kadar dile getirilmemiş varoluş sırlarından en azından bir kaç bukle sunar.

Tam o sırada Facebook’ta:

Terry O’Quinn – John Locke

Egonomik gururla sunar: Lost oyuncuları diziden önceki halleri!
Efenim üşenmedik araştırdık, gittik öne çıkan bazı Lost oyuncularının diziden önce neye benzediklerini, nasıl göründüklerini ve ne işler çevirdiklerini bulduk. Malum dizinin son sezonu, iyice de saçmalamaya başladılar hazır tüm popülaritesini yitirmemişken ve hala karakterler benim gibi takipçiler tarafından merak ediliyorken bakalım, öğrenelim.

Josh Holloway – Sawyer

Dominic Monaghan – Charlie
Charlie örneğinden anlıyoruz ki ünlüler de sivilceli bir ergenlik yaşıyor. Bu bir de Yüzüklerin Efendisi’nde dört Hobbit’ten birini oynamıştı.

Kevin Durand – Martin Keamy (şu eleman)

Matthew Fox – Jack
Bizim doktor bildiğin yağız bir Amerikan delikanlısıymış.

Jorge Garcia – Hurley (dude eleman)

Alan Dale – Charles Widmore

Elizabeth Mitchell – Juliet

Henry Ian Cusick – Desmond

Mark Pellegrino – Jacob

Jeremy Davis – Faraday

Naveen Andrews – Sayid Jarrah

Michael Emerson – Benjamin
Yanlış hatırlamıyorsam Testere’nin ilk bölümünde de oynamıştı.

Jeff Fahey – Pilot Frank

Ken Leung – Miles

Edit: Oha, etiketler harbiden abartılı olmuş… Benim suçum değil ama ben sadece isimlerini yazdım.

Fragmanların hem türlere göre hem de bu hafta, gelecek hafta şeklinde kategorize edilmiş olması özellikle hoşuma gitti (ayrıca unutulmaz Atıf Yılmaz filmi Selvi Boylum Al Yazmalım‘ın yeniden vizyona gireceğini fragman.web.tr‘den öğrendim) yalnız nedense şu an için yeni filmlere çok fazla ağırlık vermemişler, bu konuyu da zamanla oturtacaklarını düşünüyorum.

Sitenin genel üslubuna bayılmış olsam da teknik açıdan gözüme çarpan bazı eksiklikleri yok değil; örneğin fragman izlemek üzere girdiğiniz sayfada film hakkında verilen bilgiler biraz yüzeysel tutulmuş, ayrıca film afişlerinin eklenmesi hem ziyaretçiler hem de seo açısından faydalı olabilirdi, bir de keşke sayfanın kıyısında köşesinde bir yerde filmin imdb sitesinden eş zamanlı alınan puan bilgilerine yer verilseymiş ortaya tadından yenmez bir iş çıkmış olurmuş

Eğer webmaster kimliğimle tasarım konusunda birşeyler önerecek olsaydım şablonun gayet amacına uygun olduğunu fakat fragman sayfasındaki sular seller gibi keywordların içeriğin tepesi yerine altına yerleştirilmesinin daha uygun olabileceğini söylerdim.

Evet sitenin gözüme çarpan eksikliklerinden bolca bahsettim ancak bu gelecek vaadeden bir çalışma olduğu gerçeğini değiştirmiyor. Bir sinemasever olarak benim fragman.web.tr hakkındaki genel düşüncem “eksiklikleri olsa da gerçekten güzel bir iş çıkarmışlar” oldu.

- Bir sürü ceset bulunacak. Boku yedik!
- Boku falan yemedik!
- Hayır sadece boku yemedik. Sanki azgın kocaman bir fil arkamıza geçmiş gibi…
- Şu an panik olma zamanı değil!
- Bence tam şu an panik olmalıyız! Mahvolacağız…

Şehrin Azizleri 2 önereceğim ilk film. Kötüleri katlederken aynı zamanda onları cennetine alması için Tanrıya dua eden, biraz beceriksiz, yarı psikopat fakat bir o kadar eğlenceli katil kardeşten hoşlanacağınızı düşünüyorsanız, veya “Şehrin Azizleri” dendiğinde “vaaay” diye ağzı sulanarak hatırlayanlardansanız bu filmi en kısa zamanda izlemenizi öneririm.

Çekim teknikleri, müzikler, yer yer serpiştirilmiş ince espriler derken çok uzun süredir bir filmden bütün olarak böylesine keyif almadığımı söyleyebilirim. Filmin imdb puanı 6 bin küsür oyla 7.0 ve emin olun her puanı sonuna kadar hakediyor.

Be Kind Rewind (Lütfen Başa Sarın – 2008)
Mos Def’in herhangi bir şekilde kadrosuna dahil olduğu filmlere karşı her zaman sempati duymuşumdur. Bu filmi izleme sebebimin de tek başına yine Mos Def olduğunu söyleyebilirim. Açıkcası çok fazla beklentiye girmeden, alelade bir komedi filmi izleyeceğimi düşünerek başladığım film beni tahmin ettiğimin çok üstünde bir komedi & dram senteziyle karşıladı.

Film hala VHS kasetler döneminde kalmış, iflas etmek üzere olan eski tarz bir film kiralama dükkanında başlıyor. Kahramanlarımız Mike (Mos Def) ve Jerry (Jack Black) talihsiz ve bir o kadar mantıksız bir kaza sonucu dükkandaki bütün VHS kasetlerdeki filmlerin silindiğini öğreniyorlar. İşletme sahibi babacan adam Fletcher’dan (Danny Glover) çekindikleri için yarım akıllarıyla mantıksız bir çözüm buluyorlar ve Hayalet Avcıları’ndan Aslan Kral’a kadar tüm boşalmış kasetlerin üzerine aynı filmleri kendi kafalarına göre ve olabilecek en amatör şekilde çekmeye başlıyorlar. İşler bu noktada enteresanlaşıyor ve insanlar akıl almaz biçimde bu “yeniden çekimlerden” çok hoşlanıyorlar.

Arkaplanda kalmış insanların imkansızlıklar ve zorluklar içerisinde, el birliğiyle yeşerttikleri umutlara sahip çıkmalarını eğlenceli bir dille anlatan film, aynı zamanda film yapım teknikleri konusunda da küçük bilgicikler barındırıyor. Filmin imdb puanı an itibariye 39 bin oyla 6.6, fakat ben de bu filmin çok daha fazlasını hakettiğini düşünenlerdenim.

The Fourth Kind (4. Tür – 2009)
Ölümcül Deney gibi filmlerin unutulmaz ismi Milla Jovovich, film başlarken kendini tanıtıyor ve “abiler ablalar, izleyeceğiniz filmde kullanılan ses ve görüntü kayıtları gerçektir, yer yer rahatsız edici olabilirler aman deyim…” şeklinde uyarı bazlı bir giriş yaparak, akan bir ağız suyu eşliğinde sizi filme hazırlıyor. Filmin nerdeyse yarısına kadar Milla ablaya inandığınız için kullanılan güvenlik kamerası kayıtlarıyla seslerin gerçek olduğunu ve filmin bu yönüyle bir kurgu şaheseri olduğunu düşünüyor, hatta buna gerçekten inanmak istiyorsunuz. Aynı anda aklınızda “yahu böyle bir film nasıl olur da mükemmel bir çıkış yapmaz…” türü sorular beliriyor. Derken filmin son çeyreğine yaklaştığınızda gerçek olduğu iddia edilen tüm ses kaydı ve güvenlik kamerası görüntülerinin vasat Holivut efektlerinden başka şeyler olmadıklarını iyice anlayıp hayal kırıklığı içinde kendi sorunuzu yanıtlıyorsunuz (tabi ki yeterince film izlememiş biri olarak gerçek olduklarına inanmak yine sizin elinizde).

4. Tür, %80′lik kısmıyla kendine hayran bırakan fakat son çeyreğinde resmen taşıdığı konuyu kendi elleriyle zçıp batıran standart bir “uzaylılar bizi kaçırıp üstümüzde deneyler yapıyor” filmi. Hatta filmde “bugüne kadar 11 milyon insan uzaylılar tarafından kaçırıldığını rapor etti corç, bu çok büyük bir rakam, nassı inanmayız!” türü replikler geçerken, ister istemez aklınıza neden o 11 milyon insanın hepsinin 250 küsür milyon nüfusa sahip olan Amerika’dan çıktığı sorusu geliyor.

Başından sonuna kadar “bakın biz sadece yaşanmış olayları yansıtıyoruz, inanıp inanmamak sizin elinizde” diyen film her ne kadar sürükleyicilik açısından on puanı hakediyor olsa da “evin üzerine gelen uçan daire ışık huzmesiyle kızımı yukarı çekti” türü “çüş artık” dedirtecek 1970 model kült sahne ve repliklerle resmen kendi kuyusunu kazıyor.

Filmin imdb puanı an itibariyle 6 bin küsür oyla 6.2 ve bana göre bu puan sırf o bahsettiğim %80′lik kısım için verilmiş. Eğer uzaylıların insanları ışık huzmeleri vesilesiyle kaçırıp üzerlerinde deneyler yaptıklarını düşünenlerdenseniz veya söz konusu ses / görüntü kayıtlarının gerçek olduklarına inanmaya hazırsanız, bu filmi izledikten sonra inanmadığım için benim ne kadar salak bi herif olduğumu düşüneceksiniz.

Kara Şimşek; Anıt Filmin şaheseri!

Ben de neden bugüne kadar bir tane bile Yeşilçam fragmanı görmedik diye merak eder dururum. Meğer tüm fragmanlar gelecek nesillerin akıl sağlığı için devlet eliyle toplanmış. Ondan sonra da Türkler Almanya’da milli parkta mangal yakıyor diye yakınırlar. Heriflere şu fragmanları göstersen “helal olsun şu Türklere, başlarından bunlar geçmişte hala normaller” demezlerse ne olayım.