“Ansksiyete” deyince insanın aklına filmlerde geçenlere benzeyen bir kelime geliyor, hani “eğer bir gün bizde de böyle bir hastalık oluşsa ne kadar süper dururdu” dedirtecek türden bir kelime…

Tıp ilminde bu hastalığın tam açılımı; Sürekli kaygıdan kaynaklanan sosyalleşememe durumudur. Her şey siz anlamadan başlar ve gelişir.

İnsan delirdiğini bilmezmiş…

Sabah kalktığınızda henüz yüzünüzü bile yıkamadan akla gelen her şey kaygıdır. İnsan kalktığı an önce Nerede olduğunu kavrar ve eğer gördüğü resim her gün uyandığında gördüğü görüntü ile aynı ise problem yoktur. Kişinin gücü yettiğince aldığı ve döşediği eşyaları görmesi nerde olduğunu hatırlatır.

İşte kaygı burada başlıyor; eğer o kişi gördüğü resimden memnun değilse ya da aslında daha iyi bir hayata ve daha iyi eşyalara sahip olup her sabah uyandığında o iyi eşyaları görmek istiyorsa ve bunun sebebinin zamanında ona verilen nasihatları tutmamak yüzünden olduğunu içi sıkıla sıkıla kabul ediyorsa!? İşte burada hayatsal kaygı başlıyor…

Bakın! Uyanmanın ilk saniyesi ve ilk kaygı geliyor…

Sonra ayakkabılarını bağlıyorsun işe gitmek için, ayakkabılarını bağlarken yürüyerek işe gittiğini düşünüyor ve o sırada ayakkabılarının eskidiğini ve nedeninin çok yürümek olduğunu ve hala bir araba sahibi olacak kadar bile hayata karşı duramadığını anlıyorsun, evet bunların hepsi bağcıklarını bağlarken aklından geçiyor… Yazinin devamini okuyun »