Siteyi neden Cüneyt Abi’ye emanet ettiğim şimdi daha iyi anlaşılır sanırım. Yazinin devamini okuyun »

Demek ki “yakarız anam” demek yerine önce sigarayı yakıp sonra o can alıcı cümleyi telaffuz ediciiz, centilmenlik böyle bir şey olsa gerek. Yazinin devamini okuyun »

Herhalde blogun gelmiş geçmiş en saçma başlığı bu oldu “Cüneyt Arkın ve kaka yapan araba: Deli Yusuf“. Öyle böyle değil ama sayın seyirciler, bu vatanın evlatları böylesine Yeşilçam dışkılarını yıllarca film diye izlemiş.

Yatıp kalkıp bu filmlerin atalarımızın bünyelerinde bıraktığı yıkıcı etkiler yüzünden mutant bir nesil olarak yetişmediğimize dua edelim derim… Kim korkar ulan Çernobil’den…
Yazinin devamini okuyun »

“Sevgililer gününde sevgilinize özel bir kokteyl hazırlamaya ne dersiniz? Hımm?”
Yazinin devamini okuyun »

Karra Şimşek!
Türk Sinemasında ilk defa büyük fedakarlıklarlan gerçekleştirilen boks filmi!
Acı bir intikamın, amansız bir mücadelenin, kadersizlerin, gurbetçilerin…
Sevilen, sevilmeyen insanların filmi!

Kara Şimşek; Anıt Filmin şaheseri!

Ben de neden bugüne kadar bir tane bile Yeşilçam fragmanı görmedik diye merak eder dururum. Meğer tüm fragmanlar gelecek nesillerin akıl sağlığı için devlet eliyle toplanmış. Ondan sonra da Türkler Almanya’da milli parkta mangal yakıyor diye yakınırlar. Heriflere şu fragmanları göstersen “helal olsun şu Türklere, başlarından bunlar geçmişte hala normaller” demezlerse ne olayım.
Yazinin devamini okuyun »

Bu film nasıl gözümden kaçmış böyle ya, fragmanlara şöyle bir bakıyorum da mizahtan anlayan kimseler tarafından yapıldığı belli. Korku-komedi tarzında Türkiye’nin ilk zombi filmiymiş ve 29 Ocak itibariyle sinemalarda olacağı söylenmiş. Sinemada değil belki ama DVD’si çıksın da izleyelim derim. Yazinin devamini okuyun »

Ne idüğü belirsiz bir ortamda ders çalışan or*spu çocukları, çocuklara rağmen çekinmeden sarfedilen hardcore dialoglar ve bu çocukların yanıtsız kalan aşırı sevgi gösterileri arasına fütursuzca giren “melek gibi” bir hayat kadını… En kötüsü de böyle çarpık bir kurmaca ile sosyal mesaj vermeye çalışmak…

Şimdi izlediğimiz bu kesitte geçen dialogları kalan hayatımızda daha çarpıcı ve uzun soluklu bir yere sahip olması için okuyalım:

- Hoşgeldin Murat Amca, seni öyle çok seviyoruz ki Murat Amca – babamızdan bir haber var mı? Babamızı çok özledik Murat amca…
- …
- Eski bir or*spuyu öpmek ister misin?
- Bir daha kendine or*spu deme, dünya öyle alçak, iğrenç büyük or*spularla dolu ki; sen onların yanında melek kalırsın… Hem bu or*spular öyle bir or*spu ki; kravatta takıyorlar, cemiyette saygı da görüyorlar ve her şeylerini satıp gittikçe büyüyorlar…
- Ve senin çocuk yüreğin buna dayanamıyor…
- İğrenmekten geberiyorum… Kusuyorum… Ama artık kusmıycam, tüküriciim hepsinin suratına… Bütün çocukların adına tüküriciim (?!)…

Sonuç: İğrenmekten geberiyorum, kusuyorum Yeşilçam… Yazinin devamini okuyun »

Akıl ve mantığın sınırlarını zorlamak adına makara heba etmenin para kazandırdığı dönemler tabi, Cüneyt Abi ne yapsın. Gerçi merak etmiyor değilim şöyle bir an bile durup içinde bulunduğu durumu sorgulamamış mı veya onu geçtim film setinden bir kişi bile çıkıp “durun yahu kaç yaşına gelmiş adamlarız ne yapıyoruz, manyak mıyız” dememiş. Bu sahne Türk Sineması’nın “Beyni pelteleştiren sahneler top 10” listesinde kafadan bir numara. Şraak! Yazinin devamini okuyun »

Kopan kol, mantıksız dialoglar, sayısız kötü adamın tek kolla katledilişi… Ya hayatımızda Cüneyt Arkın olmasaydı? “Neyse boşver bi sigara ver bana…”

-Söz verdiğim kanı hiç unutur muyum?
-Hasretinden prangaları kırdım Hasret… Yazinin devamini okuyun »

Cem Yılmaz – Yahşi Batı Resmi Fragmanı [HQ] Yazinin devamini okuyun »