Evimizin sevimli ve ürkek misafiri: Mino

Annemler Yalova’dan İstanbul’a teyzemleri ziyarete gittikleri için evin kedisi Mino‘yu ağırlamak Kocaeli’de oturan biz üç bekara kaldı. Kendisi henüz 3 aylık bir yavru ve tam bir kedi sever olan benim için bir hafta sürecek olan bu demo kedi bakıcılığı olayı baya maceralı geçecek gibi görünüyor. Kedileri “sevmeyi” gerçekten seviyorum ama o kadar. Maması bilmem nesi neyse de çişiyle kakasıyla uğraşmak gerçekten mesele. Yani bana göre pofuduk tüylerin ve sevimli mırıldanmaların karşılığı kumdan kaka temizlemek olmamalı. Hatta sırf bu yüzden genetiğiyle oynanmış, çiş ve kaka yapmayan, bunun yerine besin artıklarını ter yoluyla atan kedilerin üretileceği günü bekliyorum.

Tüm bunları söylüyorum çünkü pek kıymetli kardeşim Mino’yu Yalova’dan buraya getirirken kumunu unutmuş. Saat olmuş gecenin bir körü, ne yapacağımı bilmiyorum. Hayır yarın da mesai var, hayvan evde tek başına oradan oraya koşuştururken sormayacak mı “Nereye sıçacağız kardeşim?” diye? Bulduğu ilk kuytuda hacetini gidermeye çalışacak. Ondan sonra işin yoksa gazetelerin üçüncü sayfalarında “Kedi kakası yüzünden kardeşini öldürdü” diye haber ol.

İlginizi Çekebilecek Diğer İçerikler

Facebook Yorumları

3 Yorum

Uyarı: Yorumlarda link kullanmayınız. Link içeren yorumlar otomatik olarak spam kabul edilmektedir.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir